Louis L\u00fcthi werkt aan een kleine publicatie, voorlopig getiteld A Die with 26 Faces<\/i>, over het gebruik van ge\u00efsoleerde lettervormen in moderne literatuur. De verteller van A Die with 26 Faces<\/i> is een typograaf die boeken verzamelt met letters als titels om zo een van \u00a0A tot Z \u2013als het ware een literair type model- van romans en po\u00ebzie van boeklengte te verzamelen. Zijn collectie, die afgeleid is van de passage in James Joyces Ulysses<\/i>, is gevat in een ironische gebaar als reactie op diverse media theoretici over de crisis van alfabetische, of Gutenbergiaanse, cultuur en zijn vervanging door een zogenaamde post-literaire cultuur van technische beelden. Aan de ene kant, wijzen deze alfabetische boeken op de materialiteit van het gedrukte woord en daardoor beschrijven ze een korte en onconventionele geschiedenis van typografie in de literatuur vanaf Ulysses<\/i>; aan de andere kant, kunnen ze worden gezien als een voorbode van wat Peter Sloterdijk \u201chyper-alphabetization\u201d noemt, het leren hoe te lezen en te schrijven wordt steeds meer gebonden aan hoe te ontwerpen en publiceren. De publicatie onderzoekt vele (maar niet alle) van de alfabet boeken, door zich te concentreren op de relatie tussen de titel van een enkele letter van een boek en zijn vertelling, en op zekere relaties tussen de diverse boeken. E\u00e9n of twee fictieve titels zijn opgenomen om de bijkomende thema\u2019s en beelden te presenteren en om tegenwicht te bieden aan de publicatie\u2019s rigide alfabetische structuur.<\/p>\n